Ενηλικιωθήκαμε στην κρίση και ζήσαμε τη ληστεία δικαιωμάτων
Λήδα Δώδου, ιστορικός, Θεσσαλονίκη, υποψήφια ευρωβουλεύτρια με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ – Ανατρεπτική Συνεργασία
Μεγαλώνοντας στο γύρισμα του 21ου αιώνα, την περίοδο της επικράτησης του «τέλους της Ιστορίας», μαθαίναμε ότι η Ευρώπη είναι το σπίτι μας και το εχέγγυο για μια ειρηνική και αξιοβίωτη ζωή. Όσοι ενηλικιωθήκαμε πάνω στο ξέσπασμα της κρίσης και βγήκαμε στην αγορά εργασίας ταυτόχρονα με την επιβολή των μνημονίων, νιώσαμε με τον πιο καθαρό τρόπο ότι η Ευρώπη δεν είναι «το σπίτι των λαών». Άλλοι/ες περίμεναν μήνες «πότε θα δώσει τα λεφτά το ΕΣΠΑ» για να πληρωθούν, χωρίς τα ίδια δικαιώματα με άλλες κατηγορίες συναδέλφων στην ίδια δουλειά, πολύ συχνά χωρίς δυνατότητα οργάνωσης σε σωματεία. Άλλοι/ες κουβάλησαν στις πλάτες τους την «βαριά βιομηχανία της χώρας», μεταναστεύοντας επί χρόνια κάθε καλοκαίρι στο εσωτερικό προκειμένου να μπορέσουν να επιβιώσουν, ενώ στην Ευρώπη τα γραφεία των Tour operators όδευαν σε χρεοκοπία το ένα μετά το άλλο λόγω της ληστρικής κερδοσκοπίας). Κάποιοι/ες ακολούθησαν τα βήματα των παππούδων και των γιαγιάδων τους και προκειμένου να βιοποριστούν αναγκάστηκαν να κάνουν την ξενιτιά της Ευρώπης το κυριολεκτικό σπίτι τους.


















